bractwolider.org
-strona główna

Bractwo Liderów to szlacheckie stowarzyszenie o charakterze patriotycznym i międzynarodowym





Uroczystości Patriotyczne

13 maja 2017 roku
w Piotrawinie na Lubelszczyźnie
 

 Piotrawin  

W sobotę 13 maja 2017 roku
w miejscowości Piotrawin

na Lubelszczyźnie

odbędą się kolejne

Uroczystości Patriotyczne Bractwa. 

Piotrawin 

        Na uroczystości złożą się:

  • msza św. w intencji Ojczyzny i Bractwa - w Sanktuarium Świętego Stanisława,
  • odwiedzenie grobu wskrzeszonego w XI wieku rycerza Piotra herbu Jastrzębiec, słynnej lipy, pomnika Św. Stanisława wskrzeszającego rycerza Piotra, zabytkowego kościoła, przykościelnego muzeum i Pałacu Piotrawin,
  • uroczystość patriotyczna - w Pałacu Piotrawin,
  • uroczysty obiad - w Pałacu Piotrawin.

Na pierwszym planie: widok na kaplicę z grobem rycerza Piotra.
Od lewej w tle: kościół w Piotrawinie, zbudowany w XV wieku

na miejscu wcześniejszych świątyń.

   Miejscowość Piotrawin leży na Lubelszczyźnie, nad malowniczym brzegiem Wisły, w Gminie Łaziska, na południe od Kazimierza Dolnego, niedaleko zbudowanego w ostatnim czasie mostu przez Wisłę w miejscowości Kamień.

 

   Piotrawin posiada wielkie tradycje historyczne. W XI wieku miejscowość ta (szczególnie miejscowa warownia, której pozostałością jest Pałac Piotrawin) należała do możnego rycerza Piotra herbu Jastrzębiec, właściciela szeregu okolicznych wsi.   

     Nasza patriotyczna uroczystość związana jest z niecodziennym wydarzeniem – słynnym wskrzeszeniem w XI wieku właśnie tu, w Piotrawinie, przez Patrona naszej Ojczyzny Polski i zarazem naszego Bractwa biskupa Stanisława zmarłego rycerza Piotra herbu Jastrzębiec.

 

 

 

Na ilustracji herb Jastrzębiec, nadany - według tradycji - przez

 Bolesława Chrobrego w 999 roku rycerzowi o imieniu Jastrzębiec,

za zasługi w zdobyciu twierdzy na górze, nazwanej Święty Krzyż.

Potomkowie tego rycerza byli później właścicielami wielu

dóbr w całej Polsce i podporą władzy Piastów, między innymi

stanowili trzon drużyny króla Bolesława Śmiałego.

 herb Jastrzębiec
 Piotrawin

   W 1074 roku, trzy lata po śmierci, rycerz ten został wskrzeszony do życia przez biskupa krakowskiego Stanisława (1030-1079). Świadkami tego wydarzenia była wielka liczba osób, wśród nich główni dostojnicy państwowi i sam król Bolesław Śmiały (1042-1081).

 

   Warto podkreślić, że jest to jedyne na świecie poza Palestyną miejsce, znane ze wskrzeszenia zmarłego człowieka. Wydarzenie to nastąpiło na oczach wielkiej liczby osób, i zostało odnotowane w różnych kronikach.

 

   Wskrzeszenie zostało oficjalnie uznane za cud przez Kościół rzymskokatolicki. Warto dodać, że cud w Piotrawinie, właściwie udokumentowany, był koronnym argumentem przy omawianiu kwestii istnienia duszy na powszechnych soborach Kościoła katolickiego, między innymi w Bazylei (1431-1445).

 

 

Uczestnicy uroczystości przy

grobie rycerza Piotra w Piotrawinie.

Tu od wieków modlą się pielgrzymi

o przywrócenie i zachowanie zdrowia. 

 Piotrawin

  

"Powtórny pogrzeb Piotrawina"

sarmacki obraz z 1668 roku, przedstawiający wzmiankowane wydarzenie w realiach

i strojach z XVII wieku.

 

  

   Tego samego dnia rycerz Piotr został - na jego prośbę - powtórnie pochowany w rodzinnym grobie w Piotrawinie.

 

   Badania archeologiczne wykazały, że w historycznym grobie rycerza Piotra w kaplicy, ukazanej tu na kilku fotografiach, znajdują się szkielety czterech osób z XI wieku: mężczyzny (przypisywany rycerzowi Piotrowi), kobiety (jego żony), mężczyzny (prawdopodobnie ojca rycerza Piotra), kobiety (prawdopodobnie matki rycerza Piotra). 

   W 1253 roku biskup Stanisław - z inicjatywy władcy krakowskiego i sandomierskiego Bolesława V Wstydliwego (1226-1279), jego żony św. Kingi (1234-1292, córki króla Węgier Beli IV) i biskupa krakowskiego Jana Prandoty (1200-1266, z możnego rodu Odrowążów) - został kanonizowany (uznany za świętego) i ogłoszony przez Stolicę Apostolską (papieża Innocentego IV, pontyfikat: 1249-1254) Patronem Polski.

  

   Wydarzenie to miało ogromne znaczenie dla naszej Ojczyzny, ponieważ dokonało się w szczytowym okresie rozbicia dzielnicowego Polski na drobniutkie państewka w połowie XIII wieku, kiedy mało kto wierzył w odrodzenie Polski, a sąsiedzi ze wszystkich stron czynili wszystko, aby państwo polskie już się nie podniosło.

 

 Polska dzielnicowa  Piotrawin

Od lewej: mapa ukazująca rozbicie dzielnicowe kraju w chwili ogłoszenia Św. Stanisława Patronem Polski.

Od prawej: tablica obok grobu rycerza Piotra z najważniejszymi datami dotyczącymi Św. Stanisława.

 

   Na kanonizację biskupa – ku jego czci napisany został przez Wincentego z Kielczy (1200-1262; dominikanina i kanonika krakowskiego z możnego rodu Odrowążów) słynny pierwszy polski hymn narodowy Gaude mater Polonia (Raduj się, Matko Polsko). Po raz pierwszy został wykonany w Krakowie (w katedrze na Wawelu) podczas uroczystości kanonizacyjnych św. Stanisława 8 maja 1254 roku.

  

   Utwór miał też znaczenie militarne, ponieważ od tamtej pory hymn ten śpiewało rycerstwo polskie, ale tylko po odniesionym zwycięstwie.


   Na wspomnianych uroczystościach kanonizacyjnych w 1254 roku zgromadził się w Krakowie kwiat polskiej elity. Obecni byli między innymi najważniejsi ówcześni książęta państw dzielnicowych:

  1. wymieniony władca krakowski i sandomierski Bolesław V Wstydliwy,
  2. władca wielkopolski Przemysł I (1220-1257),
  3. władca mazowiecki Siemowit I (1215-1262),
  4. władca kujawski, sieradzki, łęczycki i dobrzyński Kazimierz I (1211-1267),
  5. władca opolsko-raciborski Władysław (1225-1282).  
 Piotrawin

Naturalnej wielkości pomnik

Św. Stanisława wskrzeszającego

rycerza Piotra, znajdujący się

przed kościołem w Piotrawinie.

W tle widoczna flaga Polski, co jest ewenementem przy kościołach. Symbolizuje znaczenie piotrawińskich wydarzeń dla Ojczyzny.

 

Wskrzeszenie rycerza Piotra

symbolizuje wskrzeszenie-odrodzenie państwa polskiego.

 

Ogłoszenie Św. Stanisława

Patronem Polski w 1253 roku

tchnęło w polskie społeczeństwo wiarę

w odrodzenie państwa polskiego,

która zaowocowała faktycznym odrodzeniem Polski (poprzez

zjednoczenie jej najważniejszych

dzielnic) przez Władysława Łokietka.  

 Piotrawin

   Ogłoszenie w XIII wieku biskupa Stanisława Patronem Polski skonsolidowało polskie społeczeństwo oraz tchnęło w polski naród wiarę nie tylko w odrodzenie Polski, ale w ogóle w istnienie narodu polskiego, w co wielu już wątpiło.

 Wawel  

 

 

 

To właśnie z powodu symbolicznego związku

ze wskrzeszeniem - odrodzeniem Polski,

z czego mało kto zdaje sobie sprawę,

Św. Stanisław uznany został za najważniejszą

postać w państwie polskim.  

 

Najlepszym dowodem na to jest umiejscowienie

w centralnym miejscu Katedry Wawelskiej jego grobu,

przed którym modlili się wszyscy władcy Polski -

o pomyślność Ojczyzny.

 

  Wokół grobu - ołtarza Św. Stanisława znajdują się

groby najwybitniejszych władców Polski, między innymi Władysława Łokietka, Kazimierza Wielkiego

i Władysława Jagiełły.

 

Tu składano też jako wota najważniejsze

polskie zdobycze wojenne, np. chorągwie zdobyte

pod Grunwaldem 1410 i Wiedniem 1683.

 

Wawel

 

 

 

 

 

 

Trumna Patrona Polski Św. Stanisława -

centralne miejsce w Katedrze Wawelskiej.

   Wydarzenie to uświadomiło też w całym ówczesnym chrześcijańskim świecie - w całej Europie, że skoro Polska ma oficjalnego świętego patrona, i to miejscowego – wywodzącego się z narodu polskiego, to znaczy, że istnieje, pomimo rozbicia dzielnicowego i knowań wrogów zewnętrznych i tych najgroźniejszych – wewnętrznych (o korzeniach niemieckich i żydowskich).

 

    Zdając sobie sprawę z doniosłości tych kwestii, w XVIII wieku – w okresie stopniowego upadku Polski, ówczesny biskup krakowski Kajetan Sołtyk (1715-1788) postanowił zbudować właśnie w Piotrawinie największą w kraju świątynię – w intencji odrodzenia Narodu i Ojczyzny.
 
     Zgromadził już materiały budowlane, których pozostałości znajdują się do dziś w Piotrawinie, ale wtedy został – wraz z kilkoma współpracującymi z nim senatorami – „aresztowany” przez ambasadora Rosji i podstępnie wywieziony na zsyłkę do Rosji. Wrogowie Ojczyzny (zewnętrzni –   z ościennych państw i wewnętrzni – płatni zdrajcy) doskonale bowiem zdawali sobie sprawę, że inicjatywa ta może faktycznie doprowadzić do przebudzenia się polskiego narodu.

 PIotrawin

 

   

Wiktor Niedziałek opowiada

mało znaną historię budowy w Piotrawinie największej świątyni w Polsce.

 

W XVIII wieku rozpoczął jej budowę

biskup krakowski Kajetan Sołtyk

- w intencji odrodzenia upadającej Ojczyzny,

niszczonej i sprzedawanej przez ówczesnych zdrajców, sprzedawczyków i szabes-gojów.

   

Pozostałościami są ogromne podstawy

do kolumn tej świątyni, z których jedna widoczna jest na pierwszym planie po prawej.

 Sołtyk

Kajetan Ignacy Sołtyk herbu Sołtyk (1715-1788)

biskup krakowski w latach 1758-1788 i równocześnie książę siewierski.

Zwolennik odrodzenia Rzeczypospolitej, przeciwnik Żydów, Familii Czartoryskich, króla Stanisława Augusta Poniatowskiego

i obecności w Polsce wojsk rosyjskich.

 

                       W 1753 roku, będąc koadiutorem kijowskim,

                    wszczął proces w Żytomierzu przeciw 33 Żydom

                        o mord rytualny dziecka chrześcijańskiego.

  Trzynastu z nich skazano na męki i śmierć.


W 1767 roku został na rozkaz posła Rosji Nikołaja Repnina porwany

(wraz z trzema innymi senatorami) i wywieziony na zesłanie do Kaługi

(1767-1773). Ten głośny gwałt na Rzeczypospolitej był bezpośrednią

przyczyną zawiązania Konfederacji Barskiej (1768-1772).

 

Wróciwszy w 1773 roku, entuzjastycznie witany przez naród, próbował organizować opór przeciw uznaniu pierwszego rozbioru. W 1782 król

Stanisław August Poniatowski i Rada Nieustająca ("rząd polski", powołany

w Rzeczypospolitej w 1775 roku pod wpływem carycy Katarzyny II,

według projektu ambasadora rosyjskiego von Stackelberga)

ubezwłasnowolnili biskupa, ogłaszając, iż postradał zmysły.

Wywołało to kontrowersje w narodzie i na sejmie w tym roku.

 PIotrawin

   Od wieków do grobu wskrzeszonego rycerza Piotra odbywają się pielgrzymki z modlitwami w różnych intencjach, zwłaszcza zachowania zdrowia i uzdrowienia. Odnotowano tu ogromną liczbę wyleczeń z różnych chorób, wobec których lekarze byli bezradni.

 

   Ich namacalną pamiątką jest największy w Polsce i zarazem w Europie zbiór zabytkowych obrazów wotywnych, fundowanych przez uzdrowione osoby, znajdujący się w tutejszym Muzeum.

 

 

 

Naturalnej wielkości posąg

pielgrzyma modlącego się o zdrowie,

znajdujący się przy kaplicy grobowej

rycerza Piotra w Piotrawinie.

Od lewej w tle budynek

Pałacu Piotrawin.

Piotrawin

  

  Główna część tych obrazów pochodzi z XVI i XVII wieku, kiedy to namalowanie obrazu olejnego kosztowało prawdziwy majątek, na który mogli sobie pozwolić tylko nieliczni i najzamożniejsi.

 

   Z oczywistych powodów prawie wszystkie obrazy przedstawiają ten sam motyw: sylwetkę uzdrowionego w trakcie choroby i modlitw oraz sylwetkę Stanisława Patrona Polski.

 

 

 

 

Fragment Muzeum

w Piotrawinie.

 Piotrawin  Piotrawin
Wiktor Niedziałek w piotrawińskim kościele pokazuje szereg cennych zabytków, między innymi obrazy

przedstawiające Św. Stanisława, wskrzeszonego rycerza Piotra i króla Bolesława Śmiałego

(sąd w Solcu) oraz zabójstwo Św. Stanisława przez Bolesława Śmiałego.

 Piotrawin

 

 

   

W przykościelnym muzeum z największym

w Polsce i Europie zbiorem olejnych obrazów wotywnych z XVI-XVII w., ufundowanych przez pielgrzymów, którzy u grobu rycerza Piotra uzdrowieni zostali z nieuleczalnych chorób.

 

Na pierwszym planie od lewej: gen. bryg.

Henryk Dziudek, ppłk Zbigniew Żurowski,

gen. bryg. Jan Rybak i Wiktor Niedziałek.

 Piotrawin  Piotrawin  Piotrawin

Od lewej: archiwalna fotografia sprzed 1930 roku słynnej lipy w Piotrawinie. Była ewenementem przyrodniczym, gdyż

rosła korzeniami do góry. Według kronik zasadził ją - wsadzając w ziemię gałązkę lipy liśćmi do dołu - św. Stanisław

w 1074 roku, na pamiątkę wskrzeszenia rycerza Piotra, zaraz po powtórnym pochówku rycerza, obok jego grobu.
Rozpadła się w 1930 roku, a w jej miejscu wyrosła jej córka - odrost złożony z trzech pni
(od prawej).

W środku: tablica obok tej lipy. Foto: Ryszard Murat 2013.

 Piotrawin

 

 

 

 

 

   

Wiktor Niedziałek - kustosz Pałacu Piotrawin opowiada historię słynnej piotrawińskiej lipy.

   Także we współczesnych czasach nikt nie przeczy, że wiara jest w stanie uczynić prawdziwe cuda, wobec których medycyna jest bezradna. Z tego względu także dziś wiele osób pielgrzymuje do Piotrawina z tymi samymi intencjami.

   

   Piotrawin to jedyne na świecie poza Palestyną miejsce, znane ze wskrzeszenia zmarłego człowieka. Żadne inne miejsce w Polsce i Europie, bez względu na swą sławę, nie ma pod tym względem takiej tradycji, jak maleńki Piotrawin.

 

     W Piotrawinie znajdują się między innymi:

  • grób wskrzeszonego rycerza Piotra, niedawno dokładnie zbadany przez archeologów i naukowców o innych specjalnościach pod nadzorem Generalnego Konserwatora Zabytków (wyniki tych badań opublikowane zostały w 2014 roku w monumentalnej książce z licznymi ilustracjami pt. „Zespół zabytkowy Piotrawina – Promocja dziedzictwa” - do nabycia u proboszcza Piotrawina);
  • Sanktuarium Św. Stanisława – kościół z XV wieku, zbudowany na miejscu większego drewnianego kościoła z X wieku;
  • wielki zbiór obrazów wotywnych, o których była mowa wyżej;
  • historyczne obrazy, przedstawiające cud wskrzeszenia w Piotrawinie i inne wątki związane z tym wydarzeniem;
  • kamienna rzeźba u grobu rycerza Piotra, przedstawiająca modlącego się o uzdrowienie pielgrzyma naturalnej wielkości;
  • pozostałości lipy, zasadzonej koło grobu rycerza Piotra przez biskupa Stanisława w dniu cudu wskrzeszenia, która rosła do góry korzeniami;
  • pozostałości kolumn, zgromadzonych w XVIII przez biskupa Sołtyka do budowy największej świątyni w intencji odrodzenia narodu i Ojczyzny;
  • przepiękny Pałac Piotrawin z XV wieku, stojący w malowniczym miejscu nad brzegiem Wisły na terenie pradawnej warowni, którą władał rycerz Piotr herbu Jastrzębiec;
  • pozostałość brodu przez Wisłę, którym dwukrotnie przeszła przez rzekę wielka rzesza zgromadzonych tu osób z biskupem Stanisławem i wskrzeszonym rycerzem Piotrem – bród ten ukazuje się w okresie około 8 maja, kiedy to miało miejsce to wydarzenie.
 Piotrawin

     

 

   

Wiktor Niedziałek - kustosz Pałacu Piotrawin

stojąc na schodach Pałacu Piotrawin

opowiada o dziejach Piotrawina i Pałacu, którego jest kustoszem.

 

Badania archeologiczne wykazały,

że w miejscu, widocznym na wprost, znajdował się wielki i jeden z najstarszych

na terenie Polski przedchrześcijańskiej grodów obronnych (plemiennego państwa Lędzian -

od których pochodzą nazwy Polski: węgierska Lengyel, litewska Lenkija, ruska Lach,

turecka Lehce).

 Piotrawin Piotrawin 

Pałac Piotrawin jest przepięknie położony nad malowniczym brzegiem Wisły. Zbudowany został w XV wieku na miejscu wcześniejszej obronnej siedziby wskrzeszonego rycerza Piotra herbu Jastrzębiec, która z kolei wyrosła na fundamentach jeszcze wcześniejszych warowni. Obecnie znajduje się tu centrum konferencyjne, hotel i znakomita restauracja.

Wielu uczestnikom uroczystości ten przepiękny obiekt i jego miła obsługa tak się spodobały, że zamówili

tu noclegi z piątku na sobotę i z soboty na niedzielę. 

  

Dojazd do Piotrawina - autem:

  • od strony zachodniej przez most na Wiśle w miejscowości Kamień (najlepszy dojazd);
  • od strony północnej przez Puławy i Opole Lubelskie, a następnie Łaziska;
  • od strony południowej przez most na Wiśle w Annopolu i Józefów,
  • od strony wschodniej przez Opole Lubelskie i Łaziska.

Program Uroczystości w Piotrawinie:

  • msza św. w intencji Ojczyzny, naszego Bractwa i wszystkich członków Bractwa, a także za zdrowia poety narodowego i naszego działacza Kazimierza Józefa Węgrzyna (z miejscowości Wisła) - w kościele Sanktuarium Św. Stanisława w Piotrawinie o godz. 11:00; w jej trakcie przedstawiciele Związku Zawodowego Policjantów przy Komendzie Głównej Policji wręczą specjalne wotum jako dar dla Sanktuarium w Piotrawinie od wymienionego Związku Policjantów i naszego Bractwa;
  • po mszy św. - wycieczka dla uczestników naszej uroczystości do historycznych pamiątek, o których mowa wyżej – poprowadzą ją: kustosz Pałacu Piotrawin Wiktor Niedziałek (o korzeniach tatarskich) i kustosz Sanktuarium Św. Stanisława ksiądz kanonik Adam Lemieszek (proboszcz miejscowej parafii);
  • uroczystość patriotyczna Bractwa w Pałacu Piotrawin – o godz. 13:30;
  • uroczysty obiad dla uczestników tej uroczystości w Pałacu Piotrawin – o godz. 15:00.
 Piotrawin

 

 

   

Niektórzy uczestnicy

uroczystości w 2015 roku

przed wejściem do kościoła w Piotrawinie.

W tle kaplica grobowa rycerza Piotra.

 

Wielki Mistrz Bractwa Ryszard Murat

(od prawej) przedstawia Wiktora Niedziałka

(w centrum) - kustosza Pałacu Piotrawin,

który był przewodnikiem po zabytkach piotrawińskich. Drugi od lewej ks. kanonik

Adam Lemieszek - proboszcz parafii

w Piotrawinie i kustosz Sanktuarium

Św. Stanisława.

 

 

 

Uroczystości Bractwa

w Piotrawinie w 2015 roku.

Mszę św.

w intencji Ojczyzny i Bractwa odprawili:

ks. kanonik Adam Lemieszek (na fotografii)

i ks. prałat Józef Roman Maj herbu Starykoń(kapelan Bractwa).

 

Pocztami sztandarowymi dowodził

gen. bryg. Henryk Dziudek herbu Dziudek

(na pierwszym planie).

 PIotrawin

 Pająk  Węgrzyn

Wręczenie odznaczeń na uroczystości w Piotrawinie w 2015 roku. Od lewej: Henryk Pająk z Lublina – autor wielu publikacji historycznych. Od prawej: Kazimierz Józef Węgrzyn herbu Węgrzyn z Istebnej – współczesny polski poeta narodowy. Złoty Krzyż Zasługi Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego VIRTUTI MILITARI Kombatantów

Wojska Polskiego wręcza prezes tej organizacji - bohater wojenny admirał Henryk Leopold Jerzy książę Kalinowski

herbu Kalinowa (Warszawa).

 

   W trakcie uroczystości w Pałacu Piotrawin tradycyjnie uczestnicy zostaną uroczyście przedstawieni, a ponadto wręczone zostaną Patenty szlacheckie, nominacje na stopnie oficerskie, odznaczenia i inne wyróżnienia.

 

   Serdecznie zapraszamy.

 

Uroczystości patriotyczne Bractwa - do końca 2017 roku:

 

         Uroczystości patriotyczne Bractwa do końca 2017 roku odbędą się w następujących terminach:

  • 13 maja 2017 roku - w Sanktuarium Św. Stanisława i w Pałacu Piotrawin (w Piotrawinie na Lubelszczyźnie)
  • 10 czerwca 2017 roku - na Jasnej Górze w Częstochowie
  • 17 czerwca 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie
  • 15 lipca 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie
  • 19 sierpnia 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie
  • 23 września 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie
  • 21 października 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie
  • 26 listopada 2017 roku - na cmentarzu wojennym w Kolonii Zbędowice i w hotelu "Grota Bochotnicka" w Bochotnicy koło Kazimierza Dolnego na Lubelszczyźnie
  • 16 grudnia 2017 roku - w siedzibie Bractwa w Warszawie.

   W przypadku zmian w podanym planie - będą one tu na bieżąco publikowane.

 

   Serdecznie zapraszamy zainteresowanych.




Użyte tu fotografie i teksty należą do właściciela tej strony.
Kopiowanie lub wykorzystywanie jakichkolwiek fotografii
lub fragmentów tekstu bez pisemnej zgody właściciela strony jest zabronione.
Naruszenie tych praw w razie ujawnienia grozi odpowiedzialnością cywilną i karną.
Odwiedzin:
157601